Kuş yuvasındaki iki yumurta da aynı anda çatladı. İlk yumurtadan çıkan yavrunun tüyleri daha cılızdı ama hemen ciyaklamaya başladı. İkinci yumurtadan çıkan yavru sakin bir kuşa benziyordu. Anne kuş derhal yuvaya geldi ve yavrularını gözden geçirdi. Sonrasında yiyecek bulmak için hemen havalandı ve gözden kayboldu.
İlk yavru durmadan ciyaklıyordu. İkinci yavru biraz sinirlendi ama ses etmedi. Çok güzel bir rüya görüyordu ve uykusu bölünsün istemiyordu. Anne kuş ağzındaki kurtçukla yuvaya döndü. İki yavrusuna da baktı ve kurtçuğu ciyaklayan yavrunun ağzına verdi. Diğerinin keyfi yerinde görünüyordu. Sonrakini de ona verirdi. Zaten yavru da ses etmemişti. Uyanınca nasıl olsa yerdi. Rüyasının çok özel bir yerindeydi. İnsanlık tarihinin en önemli uzay uçuşu için seçmelere katılmıştı. Özel görüşmede kendisine sorulan sorulara inanılmaz ustalıkta yanıtlar veriyordu;
“Bir kuş olarak siz insanlar dünyasında var olabilmek elbette çok güç oldu benim için. Farklılıklarımı saklamaya çalışsam da bunu her zaman başaramadım. Çoğu zaman bana engel olan bu durum jet uçaklarını kullanırken beni çok ön sıralara taşıdı. Doğamın bana verdiği içgüdüsel uçuş yeteneğimi siz insanların olağanüstü teknolojik gelişimiyle harmanlayınca ortaya benim bile hayret ettiğim bir başarı öyküsü çıktı. Bu konuda kendimi övdüğümü sakın düşünmeyin. Bunları yapmayı tasarladığınız “Güneş ötesi uçuş” için söylüyorum.”
Bu görüşmenin olduğu sırada anne kuş birkaç kez daha yuvaya ağzında yemekle geldi. Ancak her seferinde yemi ciyaklayan yavrusuna verdi. Aksi gibi, ilk yavru yemi her yediğinde daha da yüksek sesle ciyaklıyordu. Anne kuş da her seferinde daha bir aceleyle yavrusuna yemek yetiştirmeye çabalıyordu. Diğer yavruya uzun uzun baktı. Yavrusunun görüşmesinden habersiz , soluk alışlarına, gözlerine, gagasına ve tüylerine baktı.
“Bilmenizi isterim ki doğada enerji kaybına gösterilecek bir hoşgörü asla yoktur. Bunu en iyi biz kuşlar biliriz. Bu uzay için de geçerlidir. Önerim şudur: önce az bir enerji kullanarak güneşe doğru uçalım. Yeteri kadar yaklaştığımızda güneş rüzgarları bize yeterli itki gücünü verecektir. Böylelikle, doğru rotayı da belirlersek, ek bir güç harcamadan güneş sistemimizin dışına rahatlıkla çıkabiliriz. Kendimi bu iş için en uygun aday olarak görüyorum. Biraz önce belirttiğim gibi, enerjimizi boşa harcamamayı biz kuşlardan daha iyi bilen canlı yoktur. Bu benim doğamın parçası.”
Anne kuş ağzında kocaman bir tırtılla yuvaya geldi. Diğer yavrunun ciyaklaması daha da uzaklardan duyuluyordu. Yavru yemek yedikçe büyüyor ve daha yüksek sesle ciyaklıyordu. Tırtılı ciyaklayan yavrusuna verdi. Diğer yavrusu uyuyordu. Onu , ciyaklayan yavrusuyla karşılaştırdı. Soluk alışlarına, gözlerine, gagasına ve tüylerine baktı. Hiç gelişme göstermişti. Ansızın uyuyan yavruyu bir çırpıda yuvadan dışarı itti.
02.07.2023
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder